Als een donderslag bij heldere hemel sloeg het in. Mijn eerste ceremonie met Madre. Ik zal het nooit vergeten.
Alsof de planten werkelijk ALLES uit de kast trokken om te zeggen: welkom thuis.
En begrijp me niet verkeerd. Ik zeg hiermee niet dat dit plantenpad voor iedereen is. Of dat ik iedereen een dergelijke ceremonie aanraad. Ik weet ook hoe verleidelijk het is om te blijven zoeken naar DE oplossing buiten jezelf. Die oplossing buiten jezelf bestaat niet. Ik vertel alleen mijn eigen verhaal.
Al snel reisde is af naar de jungle in Peru, waar ik m’n eerste dieta’s met verschillende planten deed.
In een dieta verbind je je voor een periode met een specifieke plant (die je elke dag tot je neemt in de vorm van een drank), die dan jouw leraar is en je verder helpt op je pad met heling of inzichten. Je zou het kunnen zien als een soort planten universiteit, waar je colleges volgt. Maar dan tussen de spinnen en kikkers die van het plafond naar beneden vallen;-)
De rode draad in mijn verbinding met de planten is vanaf dag 1 het (weer) openen van mijn stem. In de eerste plaats doordat ik mezelf weer herinnerde, mezelf kon voelen tot in het diepste van m’n cellen.
En weer wist; dit is wat ik hier kom doen, en wat me het allergelukkigste maakt: ZINGEN!
En de planten zijn er om me hierbij te helpen, gidsend op mijn pad. Om alle sluiers af te leggen. Steeds een beetje meer.
De planten brachten me terug bij mijn eigen medicijn. Als ik zing, valt alles van me af, en kom ik helemaal bij mijn kern.
In ceremonie ging mijn stem zo open, dat ik er bijna bang van werd. Ben ik dit? Wauw!
Na m’n tweede langere verblijf in de jungle, kreeg ik van de planten de naam ISA RAMA.
In Shipibo taal betekent ISA ‘vogel’, RAMA betekent ‘krachtige vrouw van het nu, ‘the now present’. Kippenvel had ik, toen een van de maestro’s de naam uitsprak.
Vogels hebben mij altijd gefascineerd en aangetrokken. Het ontvangen van deze naam bracht me terug naar al die momenten in de tijd die naar dit ene moment hadden geleid. Alsof de planten de hele weg al stiekem vanaf m’n schouder hebben meegekeken.
Het schilderij dat ik kocht in Afrika van de vrouw met de kolibries, m’n eindexamen op het conservatorium waarin ik een levensgrote kooi op het podium zette, met daarin een vogel.
Het verhaal van mijn leven, stond daar al op het toneel. De vogel die haar vleugels zou spreiden. Die haar fantasie zou terugvinden, haar eigen prachtige kleuren.
De naam ISA RAMA kreeg ik als geschenk van de planten.
ISA RAMA staat voor de vrouw die ik ben, de vrouw die ik altijd al was, en die ik steeds meer zal worden.
Ze is een kleurrijke en liefdevolle wereld waarin ik altijd kan thuiskomen.
En een wereld waarin ik jou uitnodig in m’n sessies, workshops en concerten.
Ze klinkt door in de verschillende diensten die ik aanbied.
Wees welkom om mee te reizen naar die wereld buiten de tijd.
Die plek waar je helemaal jezelf mag zijn.
Waar de liefde je herinnert wie je ook alweer was, en wat je hier kwam doen.
Waar alle kleuren van de regenboog als golfjes van liefde over en door je heen stromen.
Het is er goed.
Zie ik je daar?
